تدوین مدل استراتژی‌های بازاریابی بر وفاداری به برند در بین مصرف‌کنندگان کالاهای ورزشی ایرانی با نقش میانجی تبلیغات ویروسی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزشی مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی،دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 گروه آموزشی مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علومورزشی،دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 گروه آموزشی مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علومورزشی، دانشگاه تبریز

چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر تدوین مدل استراتژی‌های بازاریابی بر وفاداری به برند در بین مصرف‌کنندگان کالاهای ورزشی ایرانی با نقش میانجی تبلیغات ویروسی می‏باشد. پژوهش حاضر بر اساس هدف، از نوع بنیادی؛ روش انجام آن ترکیبی(کیفی و کمی) و از نوع (اکتشافی و توصیفی- پیماشی) که روش جمع‌آوری داده‌ها به صورت کتابخانه‌ای- میدانی است. جامعه آماری این مطالعه شامل دو بخش است: از طریق روش نمونه‌گیری گلوله برفی و بر اساس مصاحبه‌های عمیق داده‌های تحقیق جمع‌آوری شد. با 15نفر از خبرگان در صنعت کالاهای ورزشی مصاحبه به عمل آمد و طی آن مهم‌ترین شاخص‌های موثر در الگوی استراتژی‌های بازاریابی بر وفاداری به برند استخراج گردید. بر اساس نظریه داده بنیاد و با رویکرد کلاسیک گلیزر و استرواسی داده‌ها مورد کدگذاری و تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. در بخش دوم پژوهش پرسشنامه در بین 384 نفراز مصرف‌کنندگان کالاهای ورزشی توزیع گردید و برای تعیین میزان اهمیت نسبی متغیرهای مدل و تحلیل نتایج از روش تحلیل اکتشافی و تاییدی استفاده شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده‏ها با نرم افزار SPSS , SMARTPLS3 نشان داد که استراتژی‌های بازاریابی با نقش میانجی تبلیغات ویروسی بر وفاداری به برند در بین مصرف‌کنندگان کالاهای ورزشی ایرانی تاثیرگذار است،.مقدار آماره t مربوط به مسیرها از 96/1 بزرگتر است و می‏توان گفت که مسیر مربوطه در سطح اطمینان 95 درصد معنادار می‏باشد. بنابراین استراتژی بازاریابی بر تبلیغات ویروسی با مقدار آماره t (7.63)، تبلیغات ویروسی بر وفاداری برند با مقدار آماره t (8.75)، استراتژی بازاریابی بر وفاداری برند با مقدار آماره t(15.50) تاثیرگذار است.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 04 اردیبهشت 1401
  • تاریخ دریافت: 05 آذر 1399
  • تاریخ بازنگری: 17 خرداد 1400
  • تاریخ پذیرش: 12 آبان 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 04 اردیبهشت 1401