" سرگشتگی جوانان " و آموزه ی " فن زیستن در خویش " علی شریعتی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 اداره ی کل ورزش و خراسان رضوی

2 دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی

چکیده

در ذهن وزبان شریعتی ، جوانان را جایگاه ممتازیست که حکایت از توجه او نسبت به این سرمایه ی ارزشمند انسانی دارد. او در زمان و زمانه ای می زیست که جامعه اش ، به قول خود وی نیمی از آن خوابیده و افسون شده بودند و نیمه ای هم که بیدار بودند ؛ در حال فرار !! شریعتی جوانان عصرش را گرفتار بحران هایی از جمله " سرگشتگی " می دید فلذا به آسیب شناسی ، تشخیص ، تجویز و در نهایت ؛ درمان پرداخت . این مقاله با استفاده از مدل چهار مرحله ای اسپریگنز ، می خواهد نشان دهد که شریعتی در بحران " سرگشتگی " چه مشاهداتی داشته و از چه منظر ، به عوارض این بحران پی برده و تشخیص داده بود که جامعه و جوانان عصرش ؛ گرفتار این بیماری گشته اند و نیز او چگونه به نظریه پردازی و بازسازی ذهنی این جامعه پرداخته و مدل آرمانی مطمح نظر خویش را چگونه تصویر سازی کرده و در نهایت چه راه حل هایی را برای غلبه ی بر این بحران پیشنهاد کرده است. مدعای این مقاله این است که تجربه ی زیستن شریعتی ، می تواند برای جوان امروز ، درس آموز باشد و نوع مواجهه ی او و آموزه های وی ، به رغم انتقادات و ایرادات بسیاری که به آن شده و می شود ، هنوز ظرفیت رویارویی با بحران های دوران جوانی جوانان ما در عصر حاضر را دارد.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 04 اردیبهشت 1401
  • تاریخ دریافت: 03 مهر 1399
  • تاریخ بازنگری: 08 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 01 آذر 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 04 اردیبهشت 1401