تاثیر فرهنگ سازمانی با نقش میانجی نوآوری بر بهره وری کاراته کاهای نخبه استان اصفهان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 کروه تربیت بدنی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ازاد اسلامی، بروجرد ایران

3 استادیار مدیریت و برنامه‌ریزی در تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملایر

4 مدیریت ورزشی و رسانه ، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

تاثیر فرهنگ‌سازمانی بر بهره‌وری بقای سازمان در عصر پر رقابت حاضر را تضمین می نماید. فدراسیون‌های ورزشی چون کاراته در سال‌های اخیر اهمیت بالایی پیدا نموده؛ لذا هدف از انجام بررسی حاضر تبیین تاثیر ابعاد فرهنگ‌سازمانی بر بهره‌وری کاراته کاهای نخبه استان اصفهان با نقش میانجی نوآوری بود.

روش پژوهش. روش پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی–پیمایشی بود. حجم نمونه شامل341 نفر کاراته‌کای داوطلب در دسترس شهر اصفهان بودند که با روش سولومون در 4گروه: 1(اعمال متغیر مستقل/ انجام پیش‌آزمون-پس‌آزمون)، 2(اعمال متغیر مستقل/ انجام پس‌آزمون)، 3(انجام پیش‌آزمون-پس‌آزمون) و 4(انجام پس-آزمون) تقسیم‌بندی ‌شدند. پرسشنامه‌های رابینز(1996)، هرسی‌و گلد اسمیت(2003)، و مادسیج(1988) به ترتیب جهت سنجش فرهنگ‌سازمانی، بهره‌وری‌و نوآوری استفاده گردیدند. با اخذ پیش‌آزمون، برای نمونه‌های گروه1 و2 کلاس آموزشی فرهنگ‌سازمانی بمدت18 ساعت توسط یک مدرس با مطالب یکسان اجرا و پس از6 ماه مجدداً پس‌آزمون اخذ گردید. از شاخص‌های آمار توصیفی؛ آزمونANOVA ساده؛ و آزمون بررسی نقش‌میانجیVAF با استفاده از نرم‌افزار آماریSPSS آنالیز داده‌ها انجام‌گردید. سطح معناداری در سطح05/0>P در نظر گرفته شد.

یافته‌ها. نتایج نشان‌داد آموزش فرهنگ سازمانی موثر واقع شده است و میانگین نمرات فرهنگ سازمانی، نوآوری و بهره وری در پس آزمون بطور معناداری افزایش داشت (000/0=P). تاثیر میانجی‌گری متغیر نوآوری و مولفه های توجه به جزییات، جسارت، ریسک پذیری و ثبات فرهنگ‌سازی بر بهره‌وری نیروی انسانی جزئی بود (000/0=P، 8/0> VAF)؛ در حالی‌که تمام اثر فرهنگ‌سازمانی با نقش میانجی نوآوری بر بهره‌وری منوط به مولفه های خلاقیت فردی، تیم گرائی، توجه به افراد و نتیجه گرائی بود (000/0=P، 8/0< VAF).

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 04 اردیبهشت 1401
  • تاریخ دریافت: 09 اسفند 1399
  • تاریخ بازنگری: 06 تیر 1401
  • تاریخ پذیرش: 04 اردیبهشت 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 04 اردیبهشت 1401