سارا نجف پور؛ علی تدین راد؛ سیدمحسن آل سید غفور
چکیده
بروز گاه و بیگاه رفتارهای ضدملی و واگرایانه بهویژه در میان جوانان در حوزه عمومی و اماکنی مثل ورزشگاهها، فهم چگونگی و چراییِ اینگونه کنشهای اجتماعی و سیاسی را برای رفع نابسامانیها در مسیر همگرایی اقوام در کشور ضروری میسازد. در جوامعی مانند ایران که اقوام گوناگون در کنار هم زندگی میکنند، قومیت و موضوعات مربوط به آن از مسائلی ...
بیشتر
بروز گاه و بیگاه رفتارهای ضدملی و واگرایانه بهویژه در میان جوانان در حوزه عمومی و اماکنی مثل ورزشگاهها، فهم چگونگی و چراییِ اینگونه کنشهای اجتماعی و سیاسی را برای رفع نابسامانیها در مسیر همگرایی اقوام در کشور ضروری میسازد. در جوامعی مانند ایران که اقوام گوناگون در کنار هم زندگی میکنند، قومیت و موضوعات مربوط به آن از مسائلی است که کنشگری اجتماعی- سیاسی شهروندان را به اشکال متفاوت متأثر میسازد و بهویژه میتواند به همگرایی یا واگرایی ملی و بینقومی منجر گردد. در این چارچوب، مسئله اصلی ما بررسی عوامل قومی موثر بر واگرایی بینقومی یا ملی است.
سوال اصلی پژوهش این است که کدام عوامل درون قومی، رفتارهای واگرایانه و ضدملی را از سوی جوانان قومیتهای مختلف بیشتر تقویت میکنند؟ برای بررسی موضوع، از روش کمی پیمایش و ابزار پرسشنامه در شهر اهواز استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد هویت انحصاری درونگروهی، جهتگیری هویتی ناامن، فاصله هویتی بینقومی، نابرابری نهادی و قدرت نسبی درونگروهی بر واگرایی و رفتارهای واگرایانه در مورد هویت ملی اثرگذار هستند.
سارا نجف پور؛ علی تدین راد
چکیده
در دموکراسی به مثابه الگوی مطلوب حکمرانی، فرهنگ سیاسی با محوریت مشارکت سیاسی نقشی هویت بخش دارد. با توجه به توانمندیها و استعدادهای جوانان، سیاستگذاران در این عرصه توجهی ویژه به فرهنگ سیاسی و مشارکت جوانان دارند. از مهم ترین عوامل شکل دهنده فرهنگ سیاسی، نهادهای جامعه پذیرکننده هستند. این پژوهش میکوشد نقش نهادهای جامعهپذیرکننده ...
بیشتر
در دموکراسی به مثابه الگوی مطلوب حکمرانی، فرهنگ سیاسی با محوریت مشارکت سیاسی نقشی هویت بخش دارد. با توجه به توانمندیها و استعدادهای جوانان، سیاستگذاران در این عرصه توجهی ویژه به فرهنگ سیاسی و مشارکت جوانان دارند. از مهم ترین عوامل شکل دهنده فرهنگ سیاسی، نهادهای جامعه پذیرکننده هستند. این پژوهش میکوشد نقش نهادهای جامعهپذیرکننده در فرهنگ سیاسی جوانان ایرانی را با مورد مطالعه قرار دادن دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز بررسی کند. پرسش اصلی پژوهش این است که نهادهای جامعه پذیرکننده در ایران، آموزههای کدام نوع از انواع فرهنگ سیاسی شامل «محدود»، «تبعی» و «مشارکتی» را به جوانان منتقل میکنند؟ فرضیه ما این است که نهادهای جامعهپذیرکننده در ایران بیشتر به انتقال آموزههای فرهنگ سیاسی «تبعی» میپردازند. پژوهش حاضر کوشیده است با استفاده از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه به سوال اصلی پاسخ دهد و فرضیه مقاله را بیازماید. از این رو، پرسشنامههای محققساخته میان جمعی از دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز توزیع و دادههای حاصل از آن با استفاده از نرم افزارSPSS تجزیه و تحلیل شد. یافته های این پژوهش نشان میدهد «خانواده»، «گروه های همسال» و «دانشگاه» بیشتر آموزههای فرهنگ سیاسی «تبعی» را منتقل میکنند و «رسانههای ارتباط جمعی» و «نهادهای مذهبی» بیش از سایر نهادها آموزههای فرهنگ سیاسی «مشارکتی» را منتقل میکنند- اگرچه همچنان گرایش اصلی آنها نیز در جهت تقویت فرهنگ سیاسی «تبعی» است
