مریم درویشی؛ رحیم سرور؛ عباس ملک حسینی؛ حیدر لطفی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف شناسایی شناسایی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی با تاکید بر همزیستی اجتماعی جوانان اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن بهصورت تحلیل مضامین انجام گردید. جامعة آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 20 نفر بهعنوان نمونه مشخص ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف شناسایی شناسایی عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی با تاکید بر همزیستی اجتماعی جوانان اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن بهصورت تحلیل مضامین انجام گردید. جامعة آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 20 نفر بهعنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین جامعة آماری در بخش کمی پژوهش شامل کلیه گردشگران شهر بندرعباس بودند که از امکانات گردشگری ساحلی این شهر استفاده را داشتهاند. با توجه به نامشخص بودن تعداد حجم جامعه و بر اساس روش حجم نمونه کوکران در شرایط نامشخص بودن حجم جامعه؛ تعداد 384 نفر با توجه به روش نمونه گیری دردسترس بهعنوان نمونه تحقیق مشخص شدند. درنهایت پس از پخش و جمعآوری پرسشنامههای تحقیق؛ تعداد 370 پرسشنامه مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل مصاحبههای نیمهساختارمند و پرسشنامة محققساخته بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از کدگذاری و روش معادلات ساختاری استفاده گردید. تمامی روند تجزیهوتحلیل دادهها در نرمافزارهای اسپیاساس، پیالاس و مکسکیودیای انجام گرفت. نتایج نشان داد که عوامل شناساییشده شامل تعالی مدیریتی، تعاملات اجتماعی، نهادینهسازی، بازیابی مخاطب و بهبود محتوا بود. نتایج همچنین نشان داد که نهادینهسازی (934/0=تأثیر) و بازیابی مخاطب (917/0=تأثیر) بیشترین اهمیت را دارا میباشد. این مساله نشان میدهد که در جهت بهبود بهبود مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی مبتنی بر استانداردسازی همزیستی اجتماعی جوانان میبایستی به عواملی از جمله نهادینه-سازی و بازیابی مخاطب توجه جدی نمود.
