الهام شمسی؛ سید محمد حسینی؛ الهام دانشفر؛ زهره صیادپور
چکیده
هدف پژوهش حاضر رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اضطراب با میانجی گری سبک مقابله ای هیجان مدار در زنان جوان ورزشکار غیر حرفه ای است. روشِ پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری شامل زنان جوان (25-45 سال) جدیدالورود (ورزشکاران غیر حرفه ای) به باشگاه های ورزشی شهر تهران بودند که 7 منطقه بصورت تصادفی انتخاب شدند، و متقاضیان ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اضطراب با میانجی گری سبک مقابله ای هیجان مدار در زنان جوان ورزشکار غیر حرفه ای است. روشِ پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعۀ آماری شامل زنان جوان (25-45 سال) جدیدالورود (ورزشکاران غیر حرفه ای) به باشگاه های ورزشی شهر تهران بودند که 7 منطقه بصورت تصادفی انتخاب شدند، و متقاضیان به صورت نمونه گیری در دسترس برای پر کردن پرسشنامه ها انتخاب شدند؛ به این صورت 200 نفر از افراد دارای اضطراب 16 به بالا (متوسط)، طبق پرسشنامه اضطراب بک به عنوان نمونه انتخاب شدند و پرسشنامه های پژوهش در بین این افراد توزیع شد. طبق نظر کلاین(2011)، تعداد 200 نفر در روش معادلات ساختاری قابل دفاع است، بدین منظور از بین 300 پرسشنامه ای که توزیع شد، تعداد 200 پرسشنامه که بصورت کامل و سالم پر شده بودند، در نظر گرفته شدند. ابزار اندازه گیری این پژوهش شامل 3 پرسشنامه بود: پرسشنامه اضطراب بک (1988)، پرسشنامه سبک های مقابله ای اندلر و پارکر (1391) و پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ فرم کوتاه (2005). داده های به دست آمده با آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر مورد تجزیه تحلیل قرارگرفت. نتایج تحلیل نشان داد که اثر مستقیم طرحواره های ناسازگار اولیه و اضطراب (51/0) معنادار بود. اثر غیرمستقیم طرحواره های ناسازگار اولیه بر اضطراب از طریق سبک مقابله ای هیجان مدار نیز معنی دار بود (27/0).
