فاطمه تنها؛ رسول صادقی
چکیده
در چند دهه گذشته، سطح تحصیلات دختران در ایران به طور قابلتوجهی افزایش یافته است؛ به طوریکه امروزه بیش از 60 درصد دانشجویان را دختران تشکیل میدهند. هدف این مقاله، بررسی اثر سطح تحصیلات بر احتمال ازدواج دختران ایرانی 25 تا 40 ساله میباشد. روش تحقیق، تحلیل ثانویه دادههای خام دو درصد سرشماری کل کشور سالهای 1385، 1390 و 1395 است.
یافتههای ...
بیشتر
در چند دهه گذشته، سطح تحصیلات دختران در ایران به طور قابلتوجهی افزایش یافته است؛ به طوریکه امروزه بیش از 60 درصد دانشجویان را دختران تشکیل میدهند. هدف این مقاله، بررسی اثر سطح تحصیلات بر احتمال ازدواج دختران ایرانی 25 تا 40 ساله میباشد. روش تحقیق، تحلیل ثانویه دادههای خام دو درصد سرشماری کل کشور سالهای 1385، 1390 و 1395 است.
یافتههای پژوهش نشان داد که اثرات نهادی و حضور در مراکز آموزشی تأثیر محسوسی در کاهش احتمال ازدواج دختران دارد. همچنین، یک رابطه غیرخطی بین سطح تحصیلات و احتمال ازدواج وجود دارد. در سطوح تحصیلی متوسط و دیپلم در مقایسه با سطوح تحصیلی پایین و دانشگاهی، احتمال ازدواج دختران بیشتر است. این یافته تأییدی بر نظریه برودرل و دیکمن است که بیان میکند تحصیلات در سطح متوسط، اثر مثبت و در سطوح پایین و بالا اثر منفی بر احتمال ازدواج زنان دارد. نتایج حاکی از آن است که اتخاذ و اجرای سیاستها و برنامههای خانوادهمحور به ویژه در دانشگاهها میتواند در افزایش اثرات نهادی و سرمایهای تحصیلات بر احتمال ازدواج اثرگذار باشد.
نصیبه اسمعیلی؛ حسین محمودیان
دوره 15، شماره 34 ، دی 1395، ، صفحه 113-128
چکیده
جنسیت، یکی از مهمترین بسترهای اجتماعی مهاجرت محسوب میشود. تا چند دهه اخیر مهاجرت بیشتر پدیدهای مردانه قلمداد می شد، حال آنکه امروزه زنان نیز به مهاجرت می پردازند و نزدیک به نیمی از حرکات مهاجرتی را شکل میدهند. تغییرات ساختاری و نگرشی در مورد موقعیت زنان و مشارکت های اجتماعی آنها، باعث افزایش توقعات، آرزوها و تمایلات اقتصادی ...
بیشتر
جنسیت، یکی از مهمترین بسترهای اجتماعی مهاجرت محسوب میشود. تا چند دهه اخیر مهاجرت بیشتر پدیدهای مردانه قلمداد می شد، حال آنکه امروزه زنان نیز به مهاجرت می پردازند و نزدیک به نیمی از حرکات مهاجرتی را شکل میدهند. تغییرات ساختاری و نگرشی در مورد موقعیت زنان و مشارکت های اجتماعی آنها، باعث افزایش توقعات، آرزوها و تمایلات اقتصادی و اجتماعی زنان شده است و آنان برای دسترسی به فرصت ها و موقعیت های اجتماعی و اقتصادی بالاتر، دست به مهاجرت میزنند. با توجه به افزایش نقش زنان در فرآیندهای مهاجرتی در ایران و همچنین وجود خلاهای تحقیقاتی در این زمینه، این مقاله به بررسی مهاجرت های شغلی و تحصیلی زنان جوان و عوامل موثر بر آن در ایران در دوره 90-1385 میپردازد. روش مورد استفاده، تحلیل ثانویه دادههای دو درصدی سرشماری 1390 است. در دوره1390-1385 حدود 5/5 میلیون نفر در کشور مهاجرت داشته اند که 52 درصد آنها مرد و 48 درصد زن بودهاند. نتایج بررسی نشان داد که حدود یک پنجم زنان جوان به دلایل شغلی و تحصیلی مهاجرت و جا به جایی داشته اند. نتایج تحلیل چند متغیره نشان داد که وضعیت تاهل (مجرد بودن زنان)، سرپرست خانوار بودن زنان، ضریب نفوذ اینترنت، تحصیلات دانشگاهی و مشارکت اقتصادی آنان از مهمترین عوامل اثر گذار بر مهاجرت های شغلی و تحصیلی زنان در سال های اخیر می باشد. از این رو، افزایش سطح تحصیلات زنان در ایران و به تبع آن تحرک اجتماعی و ورود به بازار کار زنان منجر به حرکات مکانی و مهاجرتی بیشتر در ایران خواهد شد.
