سارا نجف پور؛ علی تدین راد
چکیده
در دموکراسی به مثابه الگوی مطلوب حکمرانی، فرهنگ سیاسی با محوریت مشارکت سیاسی نقشی هویت بخش دارد. با توجه به توانمندیها و استعدادهای جوانان، سیاستگذاران در این عرصه توجهی ویژه به فرهنگ سیاسی و مشارکت جوانان دارند. از مهم ترین عوامل شکل دهنده فرهنگ سیاسی، نهادهای جامعه پذیرکننده هستند. این پژوهش میکوشد نقش نهادهای جامعهپذیرکننده ...
بیشتر
در دموکراسی به مثابه الگوی مطلوب حکمرانی، فرهنگ سیاسی با محوریت مشارکت سیاسی نقشی هویت بخش دارد. با توجه به توانمندیها و استعدادهای جوانان، سیاستگذاران در این عرصه توجهی ویژه به فرهنگ سیاسی و مشارکت جوانان دارند. از مهم ترین عوامل شکل دهنده فرهنگ سیاسی، نهادهای جامعه پذیرکننده هستند. این پژوهش میکوشد نقش نهادهای جامعهپذیرکننده در فرهنگ سیاسی جوانان ایرانی را با مورد مطالعه قرار دادن دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز بررسی کند. پرسش اصلی پژوهش این است که نهادهای جامعه پذیرکننده در ایران، آموزههای کدام نوع از انواع فرهنگ سیاسی شامل «محدود»، «تبعی» و «مشارکتی» را به جوانان منتقل میکنند؟ فرضیه ما این است که نهادهای جامعهپذیرکننده در ایران بیشتر به انتقال آموزههای فرهنگ سیاسی «تبعی» میپردازند. پژوهش حاضر کوشیده است با استفاده از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه به سوال اصلی پاسخ دهد و فرضیه مقاله را بیازماید. از این رو، پرسشنامههای محققساخته میان جمعی از دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز توزیع و دادههای حاصل از آن با استفاده از نرم افزارSPSS تجزیه و تحلیل شد. یافته های این پژوهش نشان میدهد «خانواده»، «گروه های همسال» و «دانشگاه» بیشتر آموزههای فرهنگ سیاسی «تبعی» را منتقل میکنند و «رسانههای ارتباط جمعی» و «نهادهای مذهبی» بیش از سایر نهادها آموزههای فرهنگ سیاسی «مشارکتی» را منتقل میکنند- اگرچه همچنان گرایش اصلی آنها نیز در جهت تقویت فرهنگ سیاسی «تبعی» است
بابک احمدپور ترکمانی؛ مصطفی ازکیا؛ باقر ساروخانی
دوره 16، شماره 38 ، اسفند 1396، ، صفحه 223-243
چکیده
یکی از مهمترین کارویژههای دولتها، حفظ، نگهداشت و انتقال ارزش های سیاسی حاکم بر جامعه میباشد که این مهم از طریق عوامل مختلفی از جمله شبکه های اجتماعی مجازی محقق می شود. جوانان به عنوان مهمترین قشر استفاده کننده از شبکههای اجتماعی مجازی، در یکی از حساس ترین مراحل سنی جامعه پذیری سیاسی قرار دارند. با توجه به نتایج تحقیقات موجود، ...
بیشتر
یکی از مهمترین کارویژههای دولتها، حفظ، نگهداشت و انتقال ارزش های سیاسی حاکم بر جامعه میباشد که این مهم از طریق عوامل مختلفی از جمله شبکه های اجتماعی مجازی محقق می شود. جوانان به عنوان مهمترین قشر استفاده کننده از شبکههای اجتماعی مجازی، در یکی از حساس ترین مراحل سنی جامعه پذیری سیاسی قرار دارند. با توجه به نتایج تحقیقات موجود، وضعیت جامعهپذیری سیاسی در بین جوانان ایرانی، کمتر از متوسط و میانگین جامعه میباشد. بنابراین بررسی نقش عوامل موثر بر جامعهپذیری سیاسی جوانان، با تاکید بر مطالعه نقش شبکههای مجازی، هدف این پژوهش است.
اساس چارچوب نظری این تحقیق تلفیقی از نظریه گیدنز، آلموند و پاول، ایزابل آنگ و الهیو کاتز و ... میباشد. روش تحقیق بنا بر ماهیت دادههای به دست آمده، جزو تحقیقات پیمایشی و شیوه نمونهگیری، تصادفی خوشه ای چندمرحلهای است و حجم نمونه از طریق فرمول کوکران محاسبه شده است.
نتایج تحقیق حاکی از آن است که اعتماد رسانهای به عنوان تاثیرگذارترین متغیر بر روی جامعهپذیری سیاسی با میزان اثر 452/0 و متغیر میزان استفاده از فضای مجازی با 259/0 و متغیر سابقه استفاده از فضای مجازی با160/0 بر روی متغیر جامعهپذیری سیاسی تاثیرگذار بودهاند، ولی تاثیر متغیرهای زمینهای و متغیر پایگاه اقتصادی- اجتماعی معنادار نبوده است. به علاوه، یافتهها نشان میدهند که شبکههای اجتماعی مجازی در راستای جامعهپذیری سیاسی غیررسمی عمل مینمایند. بنابراین پیشنهاد میشود در راستای دفاع از فرهنگ سیاسی رسمی کشور، نقش دولت در مدیریت و کنترل فضای مجازی فعالانه تر و پررنگتر گردد
