بهارک ناصری سیسی؛ زینت نیک آئین؛ علی زارعی
چکیده
هدف از تحقیق حاضر، ارائه مدل توسعه دوچرخهسواری شهری در دوران پاندمی کووید 19بود. تحقیق حاضر به شیوه کیفی و با رویکرد گرنددتئوری انجام شد. شرکتکنندگان در مصاحبه از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. مصاحبهشوندگان متشکل از کلیه اساتید رشته مدیریت ورزشی و مدیران و کارشناسان ورزشی بودند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمهساختاریافته ...
بیشتر
هدف از تحقیق حاضر، ارائه مدل توسعه دوچرخهسواری شهری در دوران پاندمی کووید 19بود. تحقیق حاضر به شیوه کیفی و با رویکرد گرنددتئوری انجام شد. شرکتکنندگان در مصاحبه از طریق نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. مصاحبهشوندگان متشکل از کلیه اساتید رشته مدیریت ورزشی و مدیران و کارشناسان ورزشی بودند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمهساختاریافته بود و نتایج توسط کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. پس از تحلیل مصاحبهها، در زمینه عوامل علی، 6 مقوله علل فردی، فرهنگی، مدیریتی، توسعه پایدار، بهداشتی و زیرساختی؛ در بخش عوامل زمینهای، تعداد 8 مقوله عوامل فردی، ورزش بانوان، اقتصادی، ساختاری، نیروی انسانی، زیرساختی، مدیریتی و حمایتی؛ در مورد عوامل مداخلهگر، تعداد 5 مقوله اصلی مداخلات رسانهای، مداخلات رویدادی، مداخلات سازمانی، مداخلات تشویقی و انگیزشی و مداخلات شهری و شهروندی؛ در بخش راهبردها، تعداد 7 مقوله اصلی رویکردهای اقتصادی، بهبود زیرساختهای ورزشی، تعاملات بینسازمانی، نهادینهسازی فرهنگ ورزش، ارزیابی و کنترل مستمر، توسعه قابلیتهای نیروی انسانی و تنوع و تعدد رویدادها و در بخش پیامدها نیز 4 مقوله اصلی ارتقای قابلیتهای جسمانی، توسعه اجتماعی، فرهنگسازی و پیامدهای روانشناختی بهدست آمد.
به طور کلی، یافتههای این تحقیق میتواند بهعنوان نقشه راهی جهت توسعه دوچرخهسواری شهری در دوران پاندمی کووید 19 باشد. لذا به سازمانهای ذیربط مانند وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون دوچرخهسواری ایران، سازمان ورزش شهرداری و ... پیشنهاد میشود از نتایج این تحقیق جهت تنظیم برنامههای کوتاه مدت و بلندمدت خود بهره گیرند.
