محبوبه نقوی؛ امیررضا خادم
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش طراحی فضاهای عمومی بر بازی و فعالیت بدنی کودکان، نوجوانان در پسا کرونا بود. این پژوهش از نوع تحقیقات آمیخته کیفی - کمی به روش اکتشافی متوالی انجام شد. نمونه تحقیق در بخش کیفی، 15 نفر از نخبگانی که پژوهشها و مطالعاتی مرتبط با موضوع پژوهش را انجام دادهاند، مربیان ورزشی کودکان و نوجوان، مدیران حوزه ورزش ...
بیشتر
هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش طراحی فضاهای عمومی بر بازی و فعالیت بدنی کودکان، نوجوانان در پسا کرونا بود. این پژوهش از نوع تحقیقات آمیخته کیفی - کمی به روش اکتشافی متوالی انجام شد. نمونه تحقیق در بخش کیفی، 15 نفر از نخبگانی که پژوهشها و مطالعاتی مرتبط با موضوع پژوهش را انجام دادهاند، مربیان ورزشی کودکان و نوجوان، مدیران حوزه ورزش همگانی و مدیران فرهنگی - ورزشی شهرداریهای تهران بودند. به روش گلولهبرفی انتخاب شدند. در بخش کمی نمونه آماری160 نفر از مربیان ورزشی کودکان و نوجوان، والدین، کارکنان بخش فرهنگی و ورزشی شهرداریهای تهران و فدراسیون ورزش همگانی بودند. به روش تصادفی طبقهبندی شده، انتخاب شدند. ابزار پژوهش در بخش کیفی مصاحبه نیمهساختاریافته و در بخش کمی پرسشنامه محققساخته برگرفته از نتایج کیفی پژوهش بود. پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و (813/0=α) گزارش شد. در بخش کیفی، دادهها به روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شدند. مدلی با 8 بعد طراحی شد. در مرحله کمی تحقیق از نرمافزار20 Spss و نرمافزار PLS جهت ارزیابی مدل پژوهش استفاده شده است. نتایج نشان داد؛ با توجه به مقادیر t بیشتر از 96/1، مهمترین مؤلفهها در طراحی فضاهای عمومی شهری در گرایش کودکان و نوجونان به فعالیت بدنی، محیط کالبدی با همبستگی(76/0)، امنیت فضاهای عمومی شهری با همبستگی (75/0) و تعاملات اجتماعی با همبستگی (73/0) میباشند. با توجه به نتایج، طراحی مطلوب فضاهای عمومی شهری میتواند تحرک مستقل کودکان و نوجوانان را افزایش دهد و تغییرات روانشناختی ناشی از کمتحرکی کودکان را در نتیجه
