حسن دلیری؛ مرضیه اسعدی
چکیده
توسعه اقتصاد ورزش در دنیا بهعنوان عاملی موثر بر رشد اقتصادی، در سالهای اخیر مورد توجه جدی سیاستگذران کلان کشورها قرار گرفته است. بهمنظور تدوین راهبردهای اثربخش در اقتصاد ورزش، اولین گام برآورد دقیق و دادهمحور اندازه صنعت ورزش در اقتصاد است. مطالعه حاضر با استفاده از نظریههای محوری در برآورد اقتصاد ورزش، تولیدناخالص بخش ...
بیشتر
توسعه اقتصاد ورزش در دنیا بهعنوان عاملی موثر بر رشد اقتصادی، در سالهای اخیر مورد توجه جدی سیاستگذران کلان کشورها قرار گرفته است. بهمنظور تدوین راهبردهای اثربخش در اقتصاد ورزش، اولین گام برآورد دقیق و دادهمحور اندازه صنعت ورزش در اقتصاد است. مطالعه حاضر با استفاده از نظریههای محوری در برآورد اقتصاد ورزش، تولیدناخالص بخش ورزش به تفکیک استانهای ایران در دوره 1389-1400 را براساس روش هزینهای برآورد کرده است. نتایج مطالعه نشان میدهد که بهصورت متوسط سهم ورزش در تولید کل کشور تقریباً 39/0 درصد بوده و این سهم در طول سالهای مورد بررسی روند نزولی داشته است. از سوی دیگر، تولید ناخالص واقعی بخش ورزش در کل کشور در این دوره کاهش 18 درصدی را تجربه کرده است. علاوه براین، از کل اقتصاد ورزش کشور، 19 درصد تولید ناخالص ورزش فقط در استان تهران و 50 درصد تولید ناخالص ورزش متعلق به استانهای تهران، اصفهان، مازندران، مرکزی، فارس و خراسان رضوی بوده و 50 درصد باقیمانده در 24 استان دیگر انجام شده است. از نظر سهم نیز بالاترین اندازه اقتصاد ورزش نسبت به اقتصاد استان، برای خراسان جنوبی با سهم 84/1 درصد و کمترین سهم در استان خوزستان با سهم تنها 09/0 درصدی از اقتصاد استان بوده است. توجه به سه نتیجه اصلی مطالعه شامل 1)سهم اندک ورزش در اقتصاد، 2)روند نزولی اقتصاد ورزش در کشور، 3)نابرابری در توزیع تولیدناخالص ورزشی در استانها، ضرورت توجه جدی سیاستگذاران بخش ورزش به تدوین راهبردهایی برای استفاده حداکثری از ظرفیت اقتصاد ورزش را برجسته میسازد.
