نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشیار گروه جامعه شناسی دانشگاه علاه طباطبایی
چکیده
پژوهش حاضر با روش پیمایش به بررسی وضعیت خردهفرهنگ جوانان کشور پرداخته است. جمعیت آماری شامل تمامی دختران و پسران ۱۸ تا ۳۵ ساله در سال ۱۴۰۳ است. نمونهگیری به شیوه چندمرحلهای و بر اساس فرمول کوکران، حجم نمونه برابر ۴۱۱۱ نفر برآورد گردید. دادهها از ۱۵ مرکز استان و طبق خوشهبندی اجتماعی و فرهنگی جمعآوری شده است. لنز نظری تحقیق بر شناسایی دو الگوی «خردهفرهنگ مقاومت» (شامل پوشش و کنشگری سیاسی) و «خردهفرهنگ انحرافی» (شامل مصرف مواد مخدر، روابط جنسی و ریسکهای تجربهشده) متمرکز است. یافتهها نشان میدهد: در الگوی پوشش آزاد مبتنی بر مقاومت ۲۹ درصد و در الگوی کنشگری معترض سیاسی ۱۱ درصد جوانان قرار دارند. همچنین ۳۷ درصد جوانان در الگوی مصرفکننده مواد مخدر، ۷ درصد در الگوی پذیرش روابط جنسی و ۲۶ درصد در الگوی پذیرش ریسک جای میگیرند. نوع تحلیل آماری توصیفی تحلیلی است. بر این اساس، تحلیل خردهفرهنگهای جوانان در پیوستاری از کنشگری مبتنی بر مقاومت تا انحراف اجتماعی صورت میپذیرد؛ بهگونهای که مطالعه این خردهفرهنگها به انحراف اجتماعی و اعتراض سیاسی گره خورده است. مهمترین پیامد سیاستی آن است که هرگونه مداخله فرهنگی یا اجتماعی باید میان کنشهای مقاومتمحور (پوشش آزاد و کنشگری سیاسی) و رفتارهای مبتنی بر خطر و انحراف (مصرف مواد و ریسکپذیری) تمایز قائل شود و رویکردهای متفاوتی برای هر یک از این الگوها اتخاذ گردد.
کلیدواژهها
عنوان مقاله [English]
National Survey of Iranian Youth Subcultures: Opportunities and Challenges
نویسنده [English]
- ahmad ghiasvand
Associate Professor, Department of Sociology, Allameh Tabatabai University
چکیده [English]
This survey-based study investigates the status of youth subcultures across Iran. The statistical population comprises all young men and women aged 18 to 35 years in the country during the year 1403 (2024-2025). A multi-stage sampling method was employed, and based on Cochran's formula, the sample size was estimated at 4,111 individuals. Data were collected from 15 provincial centers according to social and cultural clustering.
The theoretical framework focuses on identifying two patterns: "resistance subculture" (including dress and political activism) and "deviant subculture" (including drug use, sexual relations, and experienced risks). Findings indicate that 29 percent of youth fall into the pattern of free dress based on resistance, while 11 percent are situated within the pattern of politically protest activism. Furthermore, 37 percent of youth are identified in the pattern of drug use, 7 percent in the pattern of accepting sexual relations, and 26 percent in the pattern of risk acceptance.
The statistical analysis is descriptive-analytical. Accordingly, the analysis of youth subcultures is situated on a continuum ranging from resistance-based activism to social deviance, such that the study of these subcultures is intrinsically linked to both social deviance and political protest.
The most significant policy implication is that any cultural or social intervention must distinguish between resistance-oriented actions (free dress and political activism) and behaviors based on risk and deviance (drug use and risk-taking), adopting differentiated approaches for each of these patterns.
کلیدواژهها [English]
- Subculture
- resistance and deviant patterns
- political activism
- youth
- Iran
)